روي نقشه تهران يک خط ممتد شمال به جنوب را ورانداز کردن چند ثانيه طول ميکشد اما در وسعت پايتخت، بازبيني همين خط ممتد بزرگترين پروژه ناتمام شهرداري تهران را پيش چشم مجسم ميکند. خيابان وليعصر به عنوان بزرگترين خيابان تهران همواره از طرف مسوولان شهري با طرحهاي متفاوت مورد توجه قرار گرفته است؛ گاهي با زيباسازي نماهاي محيطي، زماني با اجراي بزرگترين پروژه موش کشي در اين خيابان و وقتي هم با اجراي آزمايشي طرح پارکبانها. تاثيرات بهشتنشيني قاليباف براي اين خيابان با اجراي طرح بهسازي پيادهروهاي خيابان وليعصر مشخص شد.
پيادهروهاي خيابان 36 کيلومتري وليعصر بايد در مدت 8 ماه تنپوش جديد به تن ميکردند. علاوه بر اين اصلاح وضعيت جويهاي آب وليعصر هم در اين طرح گنجانده شد. در روزهاي پاياني تيرماه 1385 اجراي بزرگترين پروژه سازمان زيباسازي شهرداري تهران آغاز شد.
اما پروژه 17 ميليارد توماني سازمان زيباسازي طبق برنامه به پايان نرسيده است. مصداق اين جمله را بايد در پيادهروهاي اين خيابان يافت.
اسفند روبه پايان است و اجراي اين پروژه همچنان ادامه دارد. حجتالله ملاصالحي، مديرعامل سازمان زيباسازي درباره وضعيت پيشرفت اين پروژه چنين ميگويد: «اجراي پروژه بهسازي خيابان وليعصر به خوبي پيش رفته و تاکنون 90 درصد پروژه انجام شده است. ملاصالحي جزئيات اجراي بخشهاي مختلف پروژه و زمان نهايي اتمام آن را هم اعلام ميکند: «فاز يک پروژه که شامل کفسازي پيادهروها و جدولگذاري بوده در ديماه به پايان رسيده است و فاز دو که با اصلاح تقاطعها، پلها، روشنايي و مبلمان تعريف شده است تا نيمه اول ارديبهشتماه سال آتي اجرا ميشود.»
ملاصالحي افزايش يافتن زمان اجراي پروژه را به اصلاحهاي هندسي پيادهروها مرتبط ميداند. اين اصلاحها شامل هم سطحسازي پيادهروها براي استفاده معلولان و نابينايان و همچنين رفع موانع ورودي ابتداي تقاطعها براي تسهيل ورود ويلچر به پيادهرو است. خيابان وليعصر که از مناطق 1،3،6 و 11 شهرداري تهران گذر ميکند درختهاي خاطرهانگيزي دارد.
ملاصالحي با رد ادعاي بيتوجهي پيمانکاران اين پروژه به درختها، پروژههاي قبلي براي بهسازي انهار اين خيابانها را نامناسب ارزيابي ميکند. او معتقد است: «قبل از اجراي اين پروژه کف نهرها با بتن پوشيده شده و با اجراي طرح بهسازي سنگهاي نفوذپذير در برابر آب در انهار بهکار رفته و تنها در زير پلها از سيمان استفاده شده است. استفاده از سيمان زير پلها هم براي جمع شدن آشغال زير پل و مسدود نشدن نهر است.»
مديرعامل سازمان زيباسازي شهرداري تهران برنامههاي سال آينده سازمان متبوعش را هم اينگونه اعلام ميکند: «بهسازي پيادهروهاي خيابان شريعتي(از پيچ شميران تا ميدان قدس) و بهسازي پيادهروهاي پيچشميران تا ميدان انقلاب در دستور کار سال آينده سازمان زيباسازي قرار دارد.»
پروژه بهسازي خيابان وليعصر با 25 پيمانکار که هرکدام 50 تا 100 نفر کارگر را در هر شيفت کاري به خدمت گرفته بودند هنوز به پايان نرسيده است. با اين اوصاف سال 86 براي عابران پياده تهران سال سختي خواهد بود.
تجمعهاي چند وقت اخير معلمان کمکم به يک سريال تبديل شده است. آخرين برنامه معلمان براي احقاق حقوق دستهجمعيشان، ائتلاف حدود چهل تشکل براي تصميمگيري نهايي در تهران است.
روز يازدهم و دوازدهم اسفندماه نمايندگان تشکلهاي صنفي معلمان براي تبادلنظر و اجماع بر سر چگونگي ساماندهي اعتراضات خود جلساتي برگزار خواهند کرد، البته معلمان روز دوازدهم روبهروي مجلس شوراي اسلامي هم تجمع خواهند داشت تا بر خواستههاي خود مجددا تاکيد کنند. آنها اين درخواستها را در سه بخش تقسيمبندي کردهاند که از اين قرار است:
1- اجراي بدون قيد و شرط فصل دهم و سيزدهم لايحه مديريت خدمات کشوري شامل تامين بودجه و اجراي آن از ابتداي سال 86 (فصل دهم و سيزدهم اين لايحه مربوط به حقوق و مزاياي کارکنان دولت و بازنشستگان است.)
2- استعفا يا استيضاح وزير آموزش و پرورش و برکناري محمدرضا محدث خراساني- معاون وزير به دليل توهين به فرهنگياني که روز 15 بهمنماه مقابل مجلس تجمع داشتند.
3- انعکاس نظرات معلمان و نمايندگان آنان در تشکلهاي صنفي از سوي صداوسيما در قالب گفتوگو يا مناظره با مسوولان.
مديران تشکلهاي صنفي معلمان در تهران تصميم درباره چگونگي اعتراض معلمان در صورت عملي نشدن اين خواستهها را منوط به جلسات با مسوولان ساير تشکلها ميدانند اما همه متفقالقول اعلام ميکنند که دولت و مجلس بايد هر چه سريعتر خواستههاي معلمان را عملي کنند در غير اين صورت عواقب منفي تعطيلي کلاسها و تحصن معلمان و برگزار نشدن امتحانات خرداد با مسوولان خواهد بود.
