و پرواز چه نازیباست

به هنگام رعد مرگ

باران بهت یارای نشاندن ندارد

آتش پیکر را

به فراز لعنت نفرست

در،گاه بی آشیانگی

که فرود هم شکسته بال است

از بی گاه حبس نفس...